De jury

31 januari was het zo ver. Al mijn schoolwerk moest binnen zijn. En ik had alles af, behalve mijn ticket. Maar dat is uiteindelijk nog in orde gekomen. De sfeer zat er wel in toen we alles moesten ophangen. Iedereen was blij dat het werk achter de rug was. Zo een zucht van verlichting. Ik deelde witte chocotofs uit en deed het nog wat leuker zijn. Het enige dat nog te doen was, was de jury van vandaag. Ik kreeg meteen te horen dat ik als eerste aan de beurt was. 9 uur 's morgens zou ik ervan af zijn. 

Daar stond ik dus deze morgen. Als eerste met 4 mannen als jury. De jury waren dus, mijn twee leraren. De leraar van waarnemingstekenen en nog een externe jury. Normaal ging dit een PHL leerkracht zijn. En daar was ik echt niet blij mee, die ironie die ervan afdruipte. Naar de andere kant van Vlaanderen en ze laten me nog niet met rust. Maar deze morgen was hij er niet, hij had buikgriep en die mededeling werd gevolgd door mijn "dat vind ik niet erg". In de plaats was er iemand anders die ik totaal niet kende. Een oudere vriendelijke man. Die ook wel wist waar hij het over had. De jury was losjes. Gewoon tekenaars onder elkaar. Ik vertelde over mijn levenslijn, en ze waren echt geintresseerd. Vanwaar die lege lijn? Ahja een jaar in Thailand. Dan was er Kiekeboe. Dan mijn pretpark, een circussfeertje. Ook mijn welkomsposter, het alfabet en het storyboard werd besproken. Het was een goede jury. Dingen waarvan ik wist dat ze niet goed waren had ik al opvoorhand gezegd. Zoals bijvoorbeeld de kleuren die wat verkeerd zaten op mijn pretparkprints. Dan was er nog even een gesprek over lijndifferentatie en dat ik er in de toekomst wel op mocht letten, zo zat er nog een levendigheid in mijn schetsen maar niet meer in mijn resultaat. Het is een commentaar die ik inderdaad al vaker heb gehoord. zeker een werkpunt voor het tweede semester. En dan was er nog de opmerking dat ik wel een kinderlijke stijl had. Wat niet slecht was gewoon een opmerking. Wat er nog gezegd werd was dat mijn typografie inderdaad wat minder was, maar dat had ik zelf ook al gezegd. Och, al bij al is het goed geweest. Ik had mijn persoonlijk schetsboek mee, ook dat werd even ter hand genomen. Wat ik wel leuk vond. Ik vroeg op het einde als ik het terug mee kon nemen, en toen was meteen mijn leraar waarnemingstekenen die het boekje vastnam om er snel door te bladeren. Oh, wacht even!! Hij was er nieuwsgierig naar. En dat was leuk om te merken.

Heel op het laatste vroeg de externe jury me nog. Ben je hier graag? Zeker zei ik. Ik heb hier mijn weg gevonden. Hij vroeg meteen naar mijn levenslijn die ik voor expres had afgesneden op het einde. Gaat het veranderen? Zie je er een vervolg op? Het waren vragen die ik een jaar geleden niet kon antwoorden. Nu zijn ze veel duidelijker geworden. Er stond bijvoorbeeld een zwarter vlak op voor die slechtere periode. Meteen vroeg hij, en is die nu nog bezig. Nee, die is nu wat aan het eindigen. Meteen ging de laatste afspraak binnekort bij de psycholoog door mijn hoofd. Alles zit goed. Dat het zo maar verder gaat :)